W3vina.COM Free Wordpress Themes Joomla Templates Best Wordpress Themes Premium Wordpress Themes Top Best Wordpress Themes 2012
Lut 26, 2011

Posted in Sieci komputerowe, Technologie dostępu do sieci | 0 Comments

Technologie dostępu do sieci

Połączenie modemowe Dial-up (Połączenie analogowe)

Przy tego rodzaju połączeniach internetowych korzystamy z sieci telefonicznych, gdzie wykorzystuje się modemy do modulacji i demodulacji przesyłanego analogowego sygnału. Maksymalna przepływność tego połączenia internetowego wynosi 56kb/s. Taka prędkość połączenia uzyskana jest tylko od serwera do użytkownika, natomiast w drugą stronę przepływność wynosi 33,6kb/s, inaczej rzecz ujmując jest to asymetryczna transmisja danych. Najlepiej sprawdza się to przy wykorzystaniu Internetu do przesyłania danych na serwer (FTP) czy przeglądania informacji przez strony WWW. Dane w tego rodzaju połączeniach są kodowane przed modulacją, następnie przesyłane do konkretnego użytkownika, tam modem demoduluje sygnał i rozkodowuje przesłane informacje. Aby osiągnąć taką prędkość połączenia linia telefoniczna musi być podłączona do cyfrowej centrali telefonicznej. Prędkość jest również uzależniona od warunków atmosferycznych czy też jakości linii telefonicznej. Maksymalna odległość modemu od centrali to 3km. Aby połączyć się z Internetem za pomocą tego połączenia należy tylko skorzystać z aplikacji dostępnej w systemie operacyjnym i wprowadzić numer telefonu za pomocą którego połączymy się
z operatorem. Przy połączeniu przez Telekomunikację Polską należy użyć numeru 0202122 i jako uwierzytelnie użytkownika podać hasło i login „ppp”. Jednak połączenie tego rodzaju jest stosunkowo drogie i mało wydajne, dlatego ta technologia powoli znika lecz ze względu na łatwość instalacji i możliwość korzystania w dowolnym czasie bez płacenia za ciągłość jak w przypadku łącz stałych pozostaje alternatywnym źródłem połączeń.

Dostęp do Internetu XDSL (DSL)

Cała rodzina technologii opartej na linii telefonicznej z wykorzystaniem już stworzonych sieci telefonicznych, pozwalająca na przesyłane sygnału w technologii cyfrowej co pozwala na większą przepływność łącza. Jako urządzenia końcowe wykorzystuje się modemy DSL, które korzystają już z stworzonych sieci telekomunikacyjnych. Pierwszy x w nazwie jest zamiennikiem początkowej litery pod jaką ukrywa się dana specyfikacja.

  • ADSL – najpopularniejszy sposób podłączenia do Internetu, wykorzystuje technologie niesymetrycznego łącza co powoduje iż klient posiada różne przepływności przy wysyłaniu jak i pobieraniu danych z sieci. Ta technologia korzysta również z kabli telefonicznych jak w przypadku połączeń Dial-up, jednak w tym przypadku sygnał, który jest modulowany i demodulowany w modemach po obu stronach połączenia jest cyfrowy co pozwala na osiągnięcie zdecydowanie większych prędkości łącza przy założeniu iż okablowanie jest w dobrym stanie technicznym. Transmisja z jaką mogą być wysyłane dane to prędkość od 16kb/s do 24 Mb/s, jednak prędkość wysyłania danych, jest zwykle znacznie niższa. Jeśli na linii ADSL znajduje się telefon to montowany jest tak zwany splittem, którego zadaniem jest rozdzielenie pasma częstotliwości na dwie części poniżej i powyżej 4kHz. Wtedy jedno paso jest dla telefonu drugie dla Internetu. Jeśli zastosujemy jeszcze technologię Wi-Fi i podłączymy router z obsługą ADSL mamy możliwość rozsyłania jednego sygnału na kilkanaście hostów. Wyposażone w kartę Wi-Fi urządzenia mogą w tym momencie odebrać
    i przetworzyć sygnał z nadajnika. Tego rodzaju podłączenia umożliwiają szybką
    i sprawną komunikację bez okablowania i tworzenia jakiejkolwiek infrastruktury sieciowej. Wykorzystywana jest w domach czy w firmach, gdzie instalacja nowego okablowania jest uciążliwa lub niemożliwa.
  • ADSL1 – Prędkość z jaką są transmitowane dane to 2,048Mb/s (E1) lub 1,536Mb/s (T1) do użytkownika z kanałem zwrotnym 16kb/s, lecz odległość pomiędzy połączeniami nie może być dłuższa niż 5.5km. Jest to jedna z najstarszych technologii ADSL.
  • ADSL2 – kolejny standard, który powstał i wywodzi się również
    z rodziny DSL, charakteryzuje się większą przepływnością łącza, ale także steruje przepływnością połączenia i pracuje w trybie „standby” co pozwala na zmniejszenie poboru prądu. ADSL 2 pozwala na transmisję dosyłową z prędkością 3,072 Mb/s
    z kanałem zwrotnym 64 kb/s dla odległości maksymalnie 3,7km.
  • ADSL2+ – ulepszony standard ADSL 2, również działający podobnie, jednakże różniący się szybkością łącza, która w tym standardzie wynosi maksymalnie 24 Mb/s pobierania, przy założeniu iż wszystkie wymagania fizyczne są spełnione.
  • ADSL 3 – najszybszy standard w rodzinie DSL, który charakteryzuje się najszybszą przepływnością łączy, która wynosi do 100Mb/s wysyłania, oraz 200Mb/s pobierania, gdzie kanał zwrotny ma przepływność 576kb/s transmisja może odbywać się w odległości maksymalnej 300 metrów.
  • RADSL – kolejna wersja technologii należąca do szerokopasmowego dostępu do Internetu. Jego główną cechą jest to, iż dopasowuje automatycznie parametry transmisji do jakości łącza. Większość dzisiejszych technologii ADSL jest właśnie oparta o standard RADSL, co pozwala na efektywny przekaz informacji
    w sieci.
  • SDSL – technologia, która również wykorzystuje linie telefoniczną do przesyłu danych. Jest odmianą HDSL, jednak korzysta z jednej pary przewodów telefonicznych i nie może współdzielić linii z telefonami analogowymi. Maksymalna odległość na której może wysyłać informacje SDSL to 4,8km i osiąga prędkość łącza do 2,0Mb/s przy założeniu iż jakoś okablowania jest na dobrym poziomie.
  • HDSL – technologia symetryczna tzn. prędkość wysyłania i pobierania jest taka sama. Korzysta z jednej, dwóch lub trzech par przewodów uzyskując przy tym prędkość łącza na poziomie 2Mb/s, a odległość nie może być większa niż 7km. Nie potrafi również dzielić łącza z telefonią analogową.
  • VDSL (VHDSL) – technologia cechująca się wysokim transferem danym poprzez połączenie z punktem dostępowym, który jest oparty o światłowody. Sprawia to iż nie trzeba przebudowywać całej infrastruktury sieci, by osiągnąć prędkości na poziomie 52Mb/s (niesymetrycznie). Cechą kolejną tej technologii jest fakt, iż może współdzielić linię telefoniczną, umożliwiając połączenia głosowe przez telefon analogowy.
  • IDSL – metoda dostępu do Internetu cechująca się symetrycznym łączem, które pozwala na wysyłanie i odbieranie danych z taką samą prędkością. Przepływność w tej technologii jest na najsłabszym poziomie w porównaniu do innych, i wynosi jedynie 144kb/s i może być wysyłana w maksymalnej odległości 7,9km.

SDI

Technologia dostępu do sieci Internet świadczoną, przez usługodawcę, która wykorzystuje łącza telefoniczne do wysyłania danych. Główną cechą, którą charakteryzuje się ten sposób połączenia z Internetem to stały dostęp do Internetu
i jednocześnie możliwość korzystania z telefonu stacjonarnego. Dzieje się to za sprawą zamiany linii analogowej w cyfrową. Do prawidłowego działania tej usługi wymagany jest dobry stan okablowania oraz terminale SDI. Wadą tego rozwiązania jest ograniczona odległość na której mogą pracować terminale i wynosi ona 6km. Prędkość transmisji na tego rodzaju łączach wynosi do 115,2kb/s, jednak przy korzystaniu
z telefonu stacjonarnego prędkość ta spada do 70kb/s. W tego rodzaju połączeniu uzyskujemy stały adres IP od usługodawcy, co umożliwia utworzenie serwera WWW. Dlatego z tej usługi korzystają przede wszystkim małe firmy i przedsiębiorstwa.

ISDN

Sposób podłączenia do Internetu za pomocą linii telefonicznych lecz wykorzystujący w pełni połączenie cyfrowe. Aby skorzystać z tego rodzaju połączenia należy być podłączonym do publicznej sieć telefonicznej z przyłączem pracującym właśnie w tej technologii. By w pełni korzystać z oferowanych możliwości ISDN należy posiadać zestaw urządzeń odpowiedni do danej usługi. Podłączenie wielu urządzeń końcowych do jednego łącza cyfrowego umożliwia np. jednoczesne korzystanie z Internetu i telefonu analogowego, faksu oraz równoczesne korzystanie
z innych usług. Tego rodzaju rozwiązania zalicza się do grupy dodzwanianych połączeń. ISDN charakteryzuje się bardzo dobrą jakością i szybką transmisją danych. Pozwala na idealną transmisję głosu i wideo, co umożliwia prowadzenie wideokonferencji. Prędkość jaką uzyskamy na tego rodzaju łącza do 64kb/s lub 128kb/s, w zależności od wykorzystanych kanałów. Przy takich parametrach
i możliwościach tego rodzaju rozwiązanie stosuje się w firmach przy prowadzeniu rozmów biznesowych lub wideokonferencji, w szpitalach przy przesyłaniu danych
z urządzeń typu EKG USG czy też tomografii komputerowej. W celu skorzystania
z tego rodzaju łącza należy być abonentem jednego z dostawców telekomunikacyjnych
i posiadać modem ISDN. Do tego rodzaju łącz można podpiąć do 8 różnych urządzeń np. telefon, modem, czy faks i nadać mu numer z publicznego planu numeracji a to wszystko za sprawą usługi MSN. Dzięki temu iż łącze jest w pełni cyfrowe zapewnia większe bezpieczeństwo połączeń, przez co jest często wykorzystywane do łączenia się z różnego rodzaju instytucjami, gdzie bezpieczeństwo transmisji ma wysoki priorytet. Zalety połączeń cyfrowych sprawiają, że są częściej wykorzystywane niż analogowe.

Łącza satelitarne

Technologia pozwalająca na dostępność Internetu prawie w każdym miejscu na naszej planecie, a to za sprawą wykorzystania łącz satelitarnych. Umożliwia ona transmisję przez zamieszczone w przestrzeni kosmicznej satelity, który odbiera sygnał
z serwera i przesyła go odpowiednio do odbiornika zamieszczonego u użytkownika. Aby użytkownik mógł nawiązać komunikację, musi mieć zamontowaną antenę, która umożliwia odbiór sygnału z satelity i przesyła go do modemu, który następnie komunikuje się z komputerem. Zakres częstotliwości na jakiej działają łącza satelitarne są dość szerokie i wynoszą od 0,3GHz do 40GHz. Komunikacja może być jednokierunkowa lub dwukierunkowa.

Bezprzewodowe sieci Ethernet (Wi-Fi)

Ze względu na duże zapotrzebowanie na szybki i mobilny Internet sieć radiowa staję się obecnie jedną z najlepiej rozwijanych technologii dostępu do Internetu. Dzieję się to za sprawą mobilności jaką niesie ze sobą Wi-Fi. Możliwość szyfrowania danych sprawia iż bezpieczeństwo tego rodzaju sieci jest na wysokim poziomie. Uzależnione jest ono jednak od ustawień urządzeń pośredniczących w połączeniu, (można nie szyfrować połączenia, wtedy każdy może korzystać z sieci i podglądać pakiety oraz dane, co sprawia iż wszelka wymiana danych pomiędzy otwartą siecią może być podsłuchiwana). Jedną z pierwszych metod szyfrowania był standard WEP, który definiuje 40 lub 104-bitowe klucze. Jednakże, jak się okazało, standard posiada duże luki w szyfrowaniu, co umożliwiało łatwe odkodowanie danych przez osoby trzecie. Kolejnym standardem, który został stworzony i posiadał poprawione luki był WPA
a później najbezpieczniejszy jak dotąd WPA2, który wykorzystuje 128 bitowe klucze
a co najważniejsze robi to dynamicznie, co uniemożliwia rozkodowanie klucza. Powstały również standardy Wi-Fi, które różnią się m.in. częstotliwością oraz prędkością transmisji. Jednakże prędkość uzależniona jest również od położenia urządzenia nadającego jak i odbierającego. Poniżej przedstawiony jest rysunek, który przykładowo obrazuje spadek prędkości przy oddalaniu się od nadajnika, w tym przypadku routera bezprzewodowego. W zależności od zamontowanej anteny odległości oraz prędkości mogą się różnić.

Wyróżniamy standardy:

  • 802.11 – powstał jako pierwszy ze standardów sieci bezprzewodowej, charakteryzował się przepływnością łącza 2Mb/s, używając przy tym częstotliwości 2,4GHz, niestety na chwile obecną nie ma już urządzeń wykorzystujących ten standard ze względu na wprowadzenie nowszych
    i dużo wydajniejszych sieci.
  • 802.11b – bazuje na wcześniejszym standardzie 802.11 również wykorzystując pasmo częstotliwości 2,4GHz, jednakże przepływność łącza w tym przypadku wynosi 11MB/s. Ze względu na mechanizm samego protokołu prędkość jaką można uzyskać stosując ten standard to maksymalnie 6Mb/s. By osiągnąć najwyższe parametry przesyłu danych komunikacja pomiędzy urządzeniami musi odbywać się bez zakłóceń oraz z jak najlepszą bezpośrednią widocznością optyczną. Standard ten wyposażony jest w 14 kanałów każdy o szerokości 22MHz. Umożliwia lepszą komunikację w pomieszczeniach zamkniętych ze względu na mniej podatną na tłumienie ścian modulacje.
  • 802.11a – powstały w roku 1999 standard, był następcą 802.11b natomiast wykorzystuje on pasmo częstotliwości 5GHz i charakteryzuje się mniejszą podatnością na zakłócenia oraz znacznie wyższą transmisją danych, której prędkość wynosi 54MB/s. W praktyce jednak rzeczywista osiągalna przepływność łączna utrzymuje się na poziomie 24,7 Mb/s.
    W odróżnieniu od pozostałych wcześniejszych standardów 802.11a posiada 12 kanałów nienakładających na siebie, z czego 4 są przeznaczone do połączeń punk-punkt, natomiast pozostałe 8 do połączeń wewnątrz budynków.
  • 802.11gwywodzi się ze standardu 802.11b i pracuje również na tej samej częstotliwości, jednakże przepływność łącza jest zdecydowanie wyższa i wynosi 54Mb/s jest również kompatybilny z wcześniejszym standardem przy czym osiągana jest wspólna prędkość 11Mb/s.
  • 802.11n standard, który dopiero będzie wdrażany z nowymi urządzeniami. Na chwilę obecną nie jest jeszcze wykorzystywany
    a charakteryzuje się bardzo wysoką przepływnością na poziomie 100Mb/s. Przy zastosowaniu odpowiednich technologii prędkość ta może sięgnąć nawet 600Mb/s. 802.11n będzie wykorzystywał technologie MIMO, która opiera się na zainstalowaniu dodatkowych anten transmitujących i odbierających dane.

Tabela 2. Szybkość sieci bezprzewodowych Ethernet

Typ sieci Bezprzewodowej Pasmo częstotliwości Szerokość kanału Osiągalne prędkości transmisji ( jeden kanał ) Osiągalne prędkości transmisji ( dwa kanały )
802.11a 5GHz 20MHz 6-54 Mb/s
802.11b 2,4GHz 20MHz 1-11 Mb/s
802.11g 2,4GHz 20MHz 1-54 Mb/s
802.11n 2,4GHz 20MHz 6,5 – 65 Mb/s 13 – 130 Mb/s
802.11n 5GHz 20MHz 6,5 – 65 Mb/s 13 – 130 Mb/s
802.11n 5GHz 40MHz 13,5 – 135 Mb/s 27 – 270 Mb/s
802.11n 2,4GHz, 5GHz 20MHz 7,2 – 72,2 Mb/s 14,4 – 144 Mb/s
802.11n 2,4GHz, 5GHz 40MHz 155 – 150 Mb/s 30 -300 Mb/s

Internet przez telewizję kablową

Przesyłanie danych w tego rodzaju połączeniach odbywa się przez zastosowanie w centrali urządzeń, których zadaniem jest modulacja sygnału cyfrowego na analogowy, następnie odbywa się wysłanie danych do użytkownika, który musi posiadać również specjalny modem do demodulacji sygnału z analogowego na cyfrowy. Dzięki takiej modulacji metodą QAM można osiągnąć bardzo wysokie prędkości przesyłu danych. W momencie, gdy medium korzysta z przesyłu sygnału telewizyjnego prędkości łącza nie są maksymalne. Większość sieci kablowych wykorzystuje kabel koncentryczny, jednakże w nowocześniejszych sieciach wykorzystywana jest technologia HFC, w której medium stanowi kabel miedziany lub światłowód. Również wszelkiego rodzaju urządzenia domowe, które generują zakłócenia jak np. starsze telewizory wpływają na gorszą jakość sieci. Aby polepszyć jakość Internetu w sieciach kablowych stosuje się okablowanie całego budynku w sieć Ethernet a następnie współdzieli się modem na wszystkich podłączonych do tej sieci użytkowników. W sieci kablowej, w danej chwili, można korzystać jednocześnie z telewizji, Internetu oraz telefonu stacjonarnego bez zakłóceń oraz kolizji danych. W zależności od stosowanej technologii można uzyskać maksymalną prędkość do użytkownika 36Mb/s (256 QAM).

PLC

Internet przez gniazdko eklektyczne – ze względu na duże potrzeby konsumentów oraz poszukiwaniu tańszego medium do transmisji danych, inżynierowie szukają każdej możliwej technologii, w której przesyłanie danych oraz komunikacja będzie przydatna, by zbudować sieć, która podłączona do większej sieci uzyska dostęp do Internetu. Sieć PLC, wykorzystuje kable elektryczne jako medium. Początkowo dane są przesyłane kablem, światłowodem czy też radioliniami potem zostają one przesłane do stacji transformatorowej, która posiada kontroler zewnętrzny. Tam następuje nakładanie dodatkowego sygnału o wyższej częstotliwości, który trafia do kontrolera wewnętrznego a potem bezpośrednio do gniazdka sieciowego. Aby użytkownik mógł odebrać taki sygnał, musi posiadać adapter wewnętrzny, który spełnia rolę modemu. Technologia ta niestety ze względu na wysokie zakłócenia elektromagnetyczne oraz powstałe częstotliwości harmoniczne nie jest wykorzystywana jako dobra, wydajna sieć. Niewątpliwie jej główną zaletą jest to, iż cała infrastruktura sieciowa jest już zbudowana, ponieważ wykorzystywane są już rozprowadzone na całym świecie przewody elektryczne. Sieć PLC może dostarczać takie usługi jak: Internet czy też telewizje cyfrową. Również powstałe zakłócenia wpływają na to iż istnieje łatwość przechwycenia i podsłuchiwania danych, dlatego PLC jest w fazie testów przez firmy, które zajmują się tą technologią.

Sieć i Internet komórkowy.

Telefony komórkowe w porównaniu z komputerem nie posiadały tak dużej mocy obliczeniowej i nie zawsze radziły sobie ze stronami internetowymi, tak było kilkanaście lat temu. Dziś jest zupełnie inaczej, ale standard WAP, który zapoczątkowany został 1998 jako protokół obsługujący aplikacje internetowe, pozostał do dziś. Umożliwia on przeglądanie stron internetowych specjalnie przygotowanych pod mikro przeglądarki zainstalowane w aparatach telefonicznych. By można było surfować po takich stronach potrzebne jest połączenie z Internetem, które umożliwiałoby komunikację pomiędzy urządzeniem a serwerem. Jednym z takich połączeń jest:

  • CSD – rodzaj technologii umożliwiającej połączenie się z Internetem za pomocą telefonu komórkowego, gdzie maksymalna prędkość w obie strony tzn. wysyłanie pobieranie wynosi 9,6kb/s. W tego rodzaju połączeniach wykorzystywane są dwa kanały radiowe, które mogą być wykorzystane do transmisji głosu. Podczas połączenia przez CSD połączenie jest aktywne cały czas więc klient płaci nie za przesyłane dane lecz za spędzony czas na łączu.
  • WAP/WAP 2.0 – pozwalają na oglądanie specjalnie przygotowanych stron internetowych, które uwzględniają ograniczenia urządzeń na których można przeglądać owe strony WWW. Nowszy standard 2.0 wspiera protokół IP, HTTP co umożliwia zwiększenie dostępności do różnych usług m.in. przeglądania stron WWW.
  • HSCSD – odmiana technologii CSD, jednakże bardziej udoskonalona, pozwalająca na wysyłanie danych z prędkością 14,4kb/s i mająca możliwość pobierania z 4 razy większą prędkością wynoszącą 57,6kb/s. Takie prędkości uzyskano dzięki wykorzystaniu dodatkowych kanałów. Jednakże pozostała jedna wada owego połączenia: nie można wykorzystać żadnego połączenia głosowego w momencie korzystania z tej usługi i płatność w dalszym ciągu pobierana jest za czas spędzony na połączeniu a nie za wykorzystane dane.
  • GPRS – technologia, która pozwala na transfer pakietowy co oznacza iż klient płaci za wykorzystane dane a nie za czas połączenia. Polepszona jakość kodowania danych, pozwoliła zwiększyć prędkość transmisji do prędkości rzędu 115kb/s, jednakże w praktyce stabilizuje się na poziomie 50kb/s. Umożliwia również, jak pozostałe połączenia, przeglądanie stron WWW czy wysyłanie plików. Jest częścią ewolucji GSM i pracuje w systemie 2,5G tak zwanej drugiej generacji.
  • EDGE – technologia, która wnosi duży potencjał jeśli chodzi o dostęp do Internetu, ponieważ jest dużo bardziej unowocześniona od swojego poprzednika czyli GPRS. Potrafi osiągnąć prędkość rzędu nawet 236kb/s. Wykorzystywana przez większość operatorów jak np. era (blueconnect), która oferuje swoim klientom szybki, niezawodny i przede wszystkim stały dostęp do Internetu. Korzystający musi posiadać modem PCMCIA, by korzystać z tego rodzaju połączenia.
  • UTMS – standard technologii trzeciej generacji (3G), dzięki rozszerzonej pojemności sieci zwiększa jej możliwości. Sieć 3G oparta jest na cyfrowej sieci telefonicznej, wywodzi się ze standardu 2.5G, jednakże została bardziej udoskonalana
    i dziś jest jednym z najczęściej wykorzystywanych standardów. Jak większość technologii umożliwia dostęp do Internetu, jednakże dzięki zastosowaniu HSDPA
    i HSUPA, które są częścią standardu UTMS, umożliwiają przesył danych (wysyłanie)
    z prędkością 7,2 Mb/s oraz (pobieranie) z prędkością 14,6 Mb/s. Wprowadzenie nowszego interfejsu radiowego sprawiło polepszenie i zwiększenie przepływności danych.
  • CDMA – technologia radiowa umożliwiająca wykorzystanie szerokopasmowego dostępu do Internetu, która korzysta z dostępnej sieci komórkowej. Ulepszona technologia pozwala na przesył danych do 1Mb/s co w porównaniu od EDGE daje 4 razy szybszą przepływność. Wykorzystuje tak zwany efekt rozproszenia widma co oznacza iż ciąg danych jest wysyłany w paśmie częstotliwości znaczne szerszym niż jest to wymagane w danym momencie.
  • WCDMA – stosowana w sieciach telefonii komórkowej opartej na standardzie UTMS. Głównym zadaniem tej technologii jest używanie wielu jednoczesnych transmisji przy wykorzystaniu jednego wspólnego kanału o częstotliwości 5MHz. Korzysta z CDMA.
  • HSUPA – wprowadzenie tej technologii sprawiło iż polepszyła się znacznie przepływność łączy, gdzie przesyłanie danych z terminala do sieci w niektórych przypadkach wynosiło do 5,7Mb/s. Bazuje na interfejsie WCDMA.
  • HSDPA technologia korzystająca ze standardu UTMS i umożliwiająca przepływność z sieci do terminala do 14.4Mb/s. Polepszenie transmisji danych oraz większa odporność na warunki transmisji, przyczyniły się do tego iż HSDPA jest najczęściej stosowaną technologią w sieciach UTMS i pozwalająca na obsługę większej ilości użytkowników.
  • HSPA – jest połączeniem technologii HSUPA oraz HSDPA co pozwoliło na stworzenie standardu HSPA+, który umożliwiana pobieranie danych
    z prędkością 21Mb/s i wysyłania 5,7Mb/s

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

pEsLCLf h

Please type the text above:

Więcej w Sieci komputerowe, Technologie dostępu do sieci
Topologie sieci

Topologie sieci przewodowych: Topologia magistrali - komputery połączone są jednym kablem. Łatwość łączenia oraz mała ilość zużytego kabla sprawiła, iż tego...

Zamknij